Dagboek van een mantelzorger

Mijn moeder woont sinds 1,5 jaar bij Heerma State, omdat zij dementie heeft, door het personeelstekort en werkdruk is er aan familie gevraagd of ze iets kunnen betekenen voor hun naaste, zoals een tweede keer douchen in de week bijvoorbeeld. Ik twijfelde eerst wel of ik dit wekelijks vol kon houden. De afgelopen jaren zijn best moeilijk geweest voor ons als familie en ik heb er ook best doorheen gezeten zowel fysiek als mentaal. Maar ik merk nu dat het me ook goed doet om dit te doen en het geeft me een goed gevoel om zo nog iets te kunnen betekenen voor mijn moeder, ook zie je van dichtbij de lieve zorg die de verzorgsters bieden, pa kan weer leuke dingen doen met ma omdat hij thuis zijn rust heeft. Ook hij wordt met open armen ontvangen en vind het heel fijn om op de woning te zijn. Graag vertel ik jullie hoe wij een dag bij Heerma State ervaren.

Zaterdag 13 december 2025

Vanmorgen ben ik om 8.45 op de woning , ik heb afgesproken om ma te douchen. Ma ligt nog lekker in bed, ze heeft haar pillen gekregen en wilde nog even blijven liggen. Ze komt er nu toch uit en we gaan ontbijten, ik heb mijn boterhammen bij en we zitten gezellig aan tafel. Er zitten nog andere bewoners in de woonkamer, een daarvan reageert heel boos, want het hagelslag pak was niet goed dicht gedaan. De jongen die de huiskamer dienst heeft loopt naar hem toe en sust de boel een beetje. We buurten ook wat met Martha en Corry komt ook uit bed. Als ma haar ontbijt en haar koffie op heeft ga ik haar douchen.

We krijgen handoeken en washandjes van de verzorgsters. We pakken samen schone kleding. Ik moet ma ondersteunen bij het uitkleden. Ook bij het wassen geef ik haar aanwijzingen, de ene keer gaat het vanzelf en de andere keer begrijpt ze het niet. Als ik haar haren uitspoel houd ze zelf het washandje voor haar ogen. Als we klaar zijn houd ma zelf de douchekop nog lekker even vast. Als ze hem terug wil geven spuit ze bijna heel de badkamer en mij onder, we moeten er hartelijk om lachen.

Ik droog ma af en met mijn aanwijzingen helpt ze mee, ik kleed haar aan, ze trekt zelf haar broek op, maar ze moet eerst haar pants omhoog doen, dit snapt ze even niet, met wat ondersteuning lukt het haar, ma kamt zelf haar haren en ik doe een luchtje bij haar op. Ze is best moe van het douchen, dus ze gaat lekker in haar relax stoel zitten. Ik ruim alle spullen op en haal lekker wat te drinken, we nemen er een koekje bij uit haar eigen trommeltje.

We kijken tv en ma zegt in eens verdrietig; je gaat toch zo niet ineens weg he. Ik zeg; nee mam ik zeg het altijd als ik weg ga en ik kom ook weer terug. Ma gaat weer rustig tv kijken.

In de middag is het kerst markt bij Heerma State, Ik ga hier samen met pa en ma naar toe.

In de brasserie treed het koor op, ma zingt de liedjes zachtjes mee, ze is zo in haar element, ook zie ik tanen in haar ogen. Pa ziet het ook en wrijft over ma haar been. We drinken wat en bestellen een lekker taartje, we genieten ervan, We willen nog even verder over de kerstmarkt, maar ma is moe en zegt dat ze pijn in haar rug heeft. We halen de rolstoel en lopen naar het binnen plein. Daar groet pa een mederwerkster en ze maken een grapje, daarna komt er een andere verzorgster voorbij , pa vraagt aan haar of ze vanavond weer op de woning van Joukje staat. Ze zegt, nee ik ben klaar met werken, ze geeft ma een kroel en een kus op haar hoofd.

Ik zie ma lachen en het geeft me een fijn gevoel dat ze zo lief zijn tegen ma, wat ben ik toch blij met alle lieve verzorgsters bij Heerma State. We lopen naar een kraampje en ik zie 2 mooie popjes en koop deze voor ma, ze is er blij mee. We gaan weer naar binnen want ma heeft het toch wel koud, op haar kamer zit ze in haar relax stoel en we zetten kerstmuziek op. Ik haal in de woonkamer nog wat te drinken voor pa en ma en neem afscheid en ga met een heel fijn gevoel weer naar huis.

Leave a comment